Integracja Sensoryczna (SI)

Integracja Sensoryczna (SI)

 

Twórcą terapii SI była Anna Ayres – psychoterapeutka zajęciowa i doktor psychologii edukacyjnej, a także autorka dwóch książek o Integracji Sensorycznej. Jej klinika, którą otworzyła w roku 1975, jest dziś centrum non profit terapii i badań SI, stowarzyszonym z Międzynarodową Organizacją Integracji Sensorycznej. 

 

Integracja Sensoryczna – na czym polega?

 

Teoria Integracji Sensorycznej określana jest często jako “naukowa zabawa” i w głównej mierze bazuje na neuroplastyczności mózgu. To właśnie dzięki tej neuroplastyczności, a więc zdolności do wytwarzania nowych połączeń w mózgu, jak również zmienności i zdolności uczenia się, terapeuta ma możliwość wypracowania u pacjenta nowych reakcji adaptacyjnych. Innymi słowy jest w stanie nauczyć jego mózg, by ten w odpowiedni sposób zarządzał bodźcami, właściwie na nie reagując. 

 

Co istotne, podczas spotkań certyfikowany terapeuta sam dobiera odpowiednie ćwiczenia, dostosowując je do pacjenta – jego kondycji (zarówno fizycznej, jak i psychicznej), nastroju, a także ogólnych możliwości. Dlatego bardzo ważne jest, by jeszcze przed rozpoczęciem terapii SI dziecko zostało bardzo dokładnie zdiagnozowane pod kątem funkcjonowania zmysłów sensorycznych (wzroku, dotyku, smaku, węchu, słuchu, zmysłu przedsionkowego i zmysłu proprioceptywnego – tzw. czucie głębokie). 

 

Integracja bodźców podczas terapii SI dokonuje się przez zabawę, która dla dziecka jest zarówno przyjemna, jak i interesująca. Terapeuta nie tylko odpowiednio stymuluje zmysły pacjenta, ale też usprawnia jego motorykę i koordynację. Dzięki właściwie dobranym technikom następuje przy tym wyeliminowanie lub ograniczenie bodźców niepożądanych, obecnych przy nadwrażliwości sensorycznej. Z drugiej strony, w przypadku dzieci, u których stwierdzono niedowrażliwość, terapeuta zastosuje bodźce odpowiednio silniejsze. Właśnie dlatego dla powodzenia terapii tak istotna jest wspomniana wcześniej precyzyjna diagnoza.

 

Dla kogo przeznaczona jest terapia IS?

 

Przede wszystkim warto zwrócić uwagę na fakt, że w przypadku tej terapii nie istnieje dolna granica wiekowa, jako że z zaburzeniami integracji sensorycznej część dzieci po prostu się rodzi. Co za tym idzie, im szybciej zastosowana zostanie u nich terapia – tym lepiej. 

 

Integracja Sensoryczna bardzo dobrze sprawdza się u dzieci z problemami emocjonalnymi (wrażliwość, problemy z koncentracją, nerwowość), z opóźnionym rozwojem ruchowym i z opóźnionym rozwojem mowy. Okazuje się również niezwykle pomocna w przypadku, gdy dziecko wykazuje nadpobudliwość psychoruchową i zbyt małą lub zbyt dużą wrażliwość na bodźce sensoryczne. Problemy w szkole, takie jak chociażby dysleksja czy dysgrafia, to również wskazanie do zainteresowania się tą terapią. 

 

Lata doświadczeń pokazały, że terapia SI może okazać się skuteczna również w przypadku dzieci autystycznych, z zespołem Aspergera i zespołem Downa, a także z mózgowym porażeniem dziecięcym.

 

Zastanawiasz się, czy terapia SI będzie dobrym rozwiązaniem dla Twojego dziecka? Jeśli tak, już dziś skontaktuj się z naszym Centrum w celu umówienia spotkania – konsultacji. Nasi specjaliści z przyjemnością odpowiedzą na Twoje pytania i rozwieją ewentualne wątpliwości. 

 

Serdecznie zapraszamy!